Blog van de week Posted mei 7, 2020 by Zalikas

Off

Wij zijn zaterdag 14 juli 2018 afgereisd naar Loerbeek. Nadat ik een telefonisch intake gesprek heb gehad met Jolanda, omdat ik het contact formulier had ingevuld.
Daar hebben wij bij Daniëlle kennisgemaakt met Coco.  Coco is geboren in Roemenië en  is geplaatst bij een gezin. Helaas is dit in dat gezin niet goed gegaan, vandaar dat zalikas een nieuw plekje zocht voor Coco.

Onze Kwiebus (maltezer) is in november 2016 overleden op 16 jaar en 7 maanden. Dit was/is een groot gemis. Na enige tijd verlangde ik weer naar een maatje. Helaas was mijn man geen voorstander. Je raad het al totdat ik hem Coco liet zien. Als liefde op het eerste gezicht bestaat dan was dit het moment. Na wat nadere informatie van de buurvrouw van het vrouwtje( vrouwtje had net een operatie gehad) en van Daniëlle.

Was het van alle kanten een goed gevoel. Omdat Danielle veel honden heeft en coco nog niet getitert was (begrepen wij  wel hoor) ons verzocht met Coco aan de straat te blijven. Leek het op een soort kofferbak verkoop. Daar kreeg Coco een ontsnapping tuigje om en zijn wij naar huis gereden.

Coco wilde (het was warm) niet drinken onderweg. Eenmaal thuis met tuigje nog om ging zij aan mijn voeten liggen. Die nacht heeft zij in haar bench geslapen. De bench bleek een veilige thuishaven voor haar te zijn. Daar ging Coco regelmatig in liggen. Geen blaffende hond wouw maar dat veranderde vrij snel (toen was ze thuis) Coco had erg veel moeite bij het uitlaten zij wilde steeds de weg terug waar wij vandaan kwamen. Bang voor alles wat er om haar heen gebeurde. Heel langzaam (vaak samen overleg gehad hoe wij dit aan moeten pakken).

Zodra Coco een hond aan zag komen wilde zij ervoor weglopen. Wij liepen toch met haar erlangs bemoedigend toesprekend om haar vertrouwen te geven. Helaas niet voor Coco daarom hebben wij besloten een andere route te kiezen en dat ging heel langzaam beter. Coco heeft de pech gehad dat het erg warm was in die periode (daar kan zij echt niet tegen) en schijnzwanger werd. Wat een samenkomst van omstandigheden voor haar en ons. Soms dacht ik (wil ik best toegeven) gaat ons dit lukken. Gelukkig was mijn man zo verliefd dat hij steeds een manier vond om haar te begeleiden en mij moed te geven. Heel belangrijk! Omdat Coco steeds zo uitviel naar andere honden/mensen en ik niet zeker was komt dit goed/doen wij het goed is er een gedragscoach geweest via Zalikas Daar hebben wij handvatten gekregen hoe om te gaan zodat Coco zich veiliger ging voelen. dat heeft mij het vertrouwen gegeven dat wij toch wel goed bezig waren maar meer nog Coco leren lezen wat zijn de signalen die zij afgeeft. Ook een belangrijke les was Coco moet ons vertrouwen maar wij haar ook. Er is ook een begeleiding app aanwezig via Zalikas.
Doordat Coco nog niet gesteriliseerd was als pup hebben wij besloten dit te laten doen. Oeps wat is zij ziek geweest zij blijkt net weer bezig te zijn een schijnzwangerschap te ontwikkelen en toen die operatie. Niet benaderbaar niet eten drinken. Toch haar via water op mijn hand toch iets toe kunnen dienen en uiteindelijk medicatie om dit af te remmen. heel langzaam is het goed gegaan. En hebben wij de begeleiding weer opgepakt.

Uiteindelijk een lange riem gekocht zodat zij wat vrijer kon lopen ook hier een langzame opbouw waarin zij steeds meer vrijheid pakte. Bezoek vind zij niet leuk (wij zijn vaak samen). Maar kan haar wel meenemen op bezoek. Met andere honden heeft zij langzamerhand toch nader kennis gemaakt en Mevr. Heeft duidelijke voorkeuren vooral mannetjes en een vrouwtjes hond bij ons in de straat. Wij hebben wel gemerkt dat het heel belangrijk is hoe de baas is van het andere hondje.  Ook dit vroeg wat vertrouwen van ons naar Coco toe als het n.l. zo vaak verkeerd gaat durfde ik de confrontatie soms niet aan te gaan en een korte inhouden word natuurlijk wel door haar gevoeld. Op een dag kwamen wij Romy tegen een vrouwtjes hond. Dat werd een confrontatie Romy zette Coco op haar plaats zij piepte zo erg. dus heb ik haar bemoedigd en nu zijn het vriendinnetjes hoe leuk is dat. 😊

Vorig jaar met de warmte wilde Coco niet in het water bij de plas. Wel op een landweggetje gevuld met regenwater. Nou die trend zet zij nu voort Als zij een plas tegenkomt gaat zij er dwars door (soms denk ik dat doet zij voor ons want dit is zo grappig) Wij zijn echt blij met onze Coco wel weten wij dat wij rekening met haar moeten houden in wat wij gaan doen.
De dierenarts vertelde dat het wel 1 a 2 jaar kan duren voordat Coco ons geheel zal vertrouwen. Wij zitten nu op 21 maanden en het lijkt erop dat zij gelijk heeft gehad. Wat ons ontroerd is dat Coco kleine stapjes vooruit gaat ze slaapt nu diep en is minder alert in huis gaat bijna niet meer in haar bench.  Durft soms een beetje ondeugend te zijn. Hoe zwaar het soms ook was (dat had meestal te maken dat wij ons zorgen over haar maakte).  Deze kleine voorruitgangetjes een echt cadeau zijn.

Aandachtspuntjes voor nu en de toekomst:
Zij kan nog niet uitgelaten worden door andere dat ervaart zij nog niet als veilig, dit is een oefening die wij nu langzaam op gaan pakken. Eerst samen wandelen  Coco vind het moeilijk als je haar corrigeert dit blijft inderdaad een aandachtspuntje.
Het is voor Coco erg belangrijk de ritueeltjes uit te voeren. Denkspelletjes, behendigheid spelletjes Tijdens wandelingen mag Coco graag iets opeten van de straat en ondanks dat wij daar alert op zijn mislukt dat wel eens. Vaak spuugt zij dit dan later gelukkig uit.

Bijzonderheden: Zij wil graag met ons samen wandelen. Autorijden toch niet echt leuk. Wij wandelen bijna elke dag een andere route zij geeft aan waar wij heen gaan doen wij dat niet gaat Coco zitten. Zij vraagt eigenlijk nooit iets niet om eten en niet om eruit te gaan. Coco speelt eigenlijk niet soms pakt zij iets. Wel jaagt Coco graag even op onze kippen en onze poes Speedy zij tolereren elkaar. Buiten op alle vogels en poezen die rond lopen of bij ons in de boom zitten.