Mozes

Na ruim een half jaar zonder hond, kriebelde het weer bij ons.
Vrienden van ons waren sinds een aantal trotse eigenaren van Luna/ Moony.

Ik was helemaal weg van Luna, helaas waren alle broers al voorzien van een nieuw huisje.
Totdat ik hoorde dat Gallin na een week bij een gezin te hebben gezeten weer terug was gebracht.
Hoe kan je?…
Dus meteen in actie… de volgende dag zijn we de auto in gestapt om Mozes te gaan halen.

We begrepen dat Mozes al best veel voor zijn kiezen had gehad.
Dus een bench, welke we wel in huis hadden, hebben we uiteindelijk niet gebruikt.
Mozes ging elke avond mee naar boven en sliep naast ons bed.
Vooral de avonden was hij erg angstig, hij blafte en jankte dan.
Uiteindelijk hebben we het zover gekregen dat hij beneden slaapt.
Maar op het moment dat er mensen langs ons huis lopen, slaat hij nog wel eens aan.

Overdag, wanneer wij weg gaan wilt hij nog wel eens blaffen en staat hij over het algemeen voor het raam.
Het gaat steeds beter, hoewel hij ’s avonds nog wel voorzichtig is.
Graven in de tuin is ook favoriet.
Mozes apporteert ook graag, dit houdt hij ook wel lang vol.
Met de kinderen (6 en 2 jaar) gaat het ook erg goed.
Hij accepteert ze volledig, alleen heeft hij ze niet altijd in de gaten als hij los rent… En loopt ze dan om ver.

Tijdens de wandeling, vorig weekend met zijn broers merkte we een hoop overeenkomsten tussen de broers:
* Mozes heeft een hele tijd alleen maar in het grind voor ons huis gepoept en geplast.
Net als Victor die dat ook op voorkeurs plekken deed. Gelukkig doet Mozes het nu ook op andere plekken… maar nog steeds heeft hij voorkeur.
* Ze hebben bijna allemaal een fixatie op mensen eten, voor je het weet hebben ze wat gepikt…

Al met al is Mozes een geweldige hond, vol in de pubertijd.
Als ik zie hoever we zijn gekomen, heb ik er alle vertrouwen in dat Mozes een stabiele hond zal gaan worden.

Groet Marnel van Leerdam
Lena1 Mozes2

1510 Totaal aantal bezoekers 8 Bezoekers vandaag